Przepuklina kresy białej — objawy, USG i kiedy potrzebna jest operacja

Przepuklina kresy białej — objawy, USG i kiedy potrzebna jest operacja

Niewielki guzek dokładnie pośrodku brzucha, gdzieś między mostkiem a pępkiem, który wyskakuje przy kaszlu albo podnoszeniu się z łóżka i czasem kłuje przy schylaniu — tak najczęściej zaczyna się historia przepukliny kresy białej. Część osób wyczuwa go przypadkiem, inne przychodzą już z opisem USG albo gotowym rozpoznaniem i pytają o trzy rzeczy: czy to groźne, czy samo zniknie i czy trzeba to operować.

Poniżej wyjaśniamy, gdzie leży kresa biała, jak odróżnić przepuklinę od rozejścia mięśni prostych brzucha, co dają ćwiczenia i pas, po jakich objawach trzeba jechać do szpitala oraz jak wygląda droga od konsultacji do zabiegu.

Czym jest przepuklina kresy białej i gdzie leży kresa biała?

Przepuklina kresy białej to ubytek w ścięgnistym paśmie biegnącym pośrodku brzucha, przez który pod skórę wysuwa się tkanka tłuszczowa, a rzadziej fragment narządu z jamy brzusznej. Kresa biała (łac. linea alba) łączy prawy i lewy mięsień prosty brzucha i ciągnie się od dolnego końca mostka do spojenia łonowego. Tworzą ją splecione rozcięgna, czyli płaskie ścięgna mięśni bocznej ściany brzucha. Nie ma w niej włókien mięśniowych, a ćwiczenia nie zamykają otworu, który w niej powstał.

Ubytek powstaje niemal zawsze powyżej pępka, stąd druga nazwa: przepuklina nadbrzusza. Opracowanie o przepuklinach brzusznych w serwisie Medycyna Praktyczna umiejscawia przepukliny kresy białej w linii środkowej ciała między mostkiem a spojeniem łonowym, zwykle nad pępkiem. Otwór w kresie chirurdzy nazywają wrotami przepukliny. Najczęściej przeciska się przez nie tkanka tłuszczowa leżąca przed otrzewną, czyli błoną wyścielającą jamę brzuszną. Przy szerszych wrotach uwypukla się sama otrzewna i powstaje worek przepuklinowy, do którego może wejść sieć większa (tłuszczowy „fartuch” okrywający jelita), a wyjątkowo pętla jelita.

Przegląd piśmiennictwa opublikowany w 2012 r. w czasopiśmie „Hernia” podaje, że w części badań sekcyjnych ubytki tego typu znajdowano u 0,5–10% badanych, a dolegliwości daje tylko mniejszość z nich. Powstawaniu przepuklin sprzyja wszystko, co podnosi ciśnienie w jamie brzusznej: dźwiganie, przewlekły kaszel, zaparcia, nadwaga i ciąża.

Przepukliny kresy białej zdarzają się także u dzieci, ale ich ocena należy do chirurga dziecięcego — nasze gabinety przyjmują wyłącznie dorosłych.

Jak wygląda przepuklina kresy białej i jakie daje objawy?

Najczęściej jest to niewielki, miękki albo sprężysty guzek leżący dokładnie w linii środkowej brzucha, między pępkiem a mostkiem, który uwypukla się przy kaszlu, parciu i napinaniu mięśni, a w leżeniu na plecach spłaszcza się lub chowa. Bywa słabo widoczny, a z czasem może się powiększać; sam rozmiar nie przesądza ani o nasileniu bólu, ani o potrzebie leczenia.

Zdjęcia przepukliny kresy białej z internetu nie pomogą jej ani rozpoznać, ani wykluczyć: niewielki guzek bywa łatwiejszy do wyczucia palcem niż do zobaczenia w lustrze. Przy grubszej tkance podskórnej może być niewidoczny wcale, a jedynym śladem jest punktowy ból.

Typowe dolegliwości to:

  • punktowy ból lub kłucie w miejscu guzka, nasilające się przy wysiłku, kaszlu, schylaniu i dłuższym staniu;
  • uczucie ciągnięcia lub pieczenia w nadbrzuszu, ustępujące po położeniu się;
  • tkliwość przy ucisku palcem dokładnie w linii środkowej;
  • guzek, który powoli rośnie albo coraz trudniej się chowa.

Wielkość nie idzie w parze z bólem: nawet niewielka przepuklina może boleć, gdy ciasne wrota uciskają jej zawartość. Przepuklinę, której zawartość daje się wsunąć z powrotem, nazywa się odprowadzalną. Wiele przepuklin nie daje żadnych objawów.

Ból w nadbrzuszu ma też wiele przyczyn niezwiązanych ze ścianą brzucha — od żołądka i pęcherzyka żółciowego po serce — dlatego rozpoznanie wymaga badania.

Czy to przepuklina, czy rozejście mięśni prostych brzucha?

To dwa różne stany, choć oba dotyczą kresy białej. W przepuklinie w kresie jest otwór, przez który coś się wysuwa. Rozejście mięśni prostych brzucha to rozciągnięcie i ścieńczenie kresy na dłuższym odcinku, bez otworu — nie jest przepukliną i nie grozi uwięźnięciem.

Wytyczne Europejskiego Towarzystwa Przepuklinowego dotyczące rozejścia mięśni prostych z 2021 r. definiują rozejście jako poszerzenie kresy białej przekraczające 2 cm; odstęp do 2 cm może być uznany za fizjologiczny. Rozejście widać jako podłużny wał wzdłuż środka brzucha, który pojawia się przy podnoszeniu tułowia z leżenia i znika w spoczynku. Najczęściej dotyczy kobiet po ciąży oraz osób z otyłością brzuszną. Według tych wytycznych najistotniejsze dolegliwości to niezadowolenie z wyglądu brzucha i poczucie słabszej stabilizacji tułowia.

Postępowanie w rozejściu prowadzi głównie fizjoterapeuta. Wytyczne wskazują fizjoterapię jako pierwszy krok do rozważenia przed leczeniem operacyjnym; ćwiczenia dobiera się indywidualnie, a ich efektu nie da się zagwarantować.

Cecha Przepuklina kresy białej Rozejście mięśni prostych brzucha Przepuklina pępkowa
Na czym polega Otwór w kresie białej, przez który wysuwa się tkanka tłuszczowa lub zawartość jamy brzusznej Rozciągnięcie i ścieńczenie kresy białej bez otworu; to nie jest przepuklina Otwór w pierścieniu pępkowym, przez który wysuwa się zawartość jamy brzusznej
Gdzie leży W linii środkowej, zwykle między mostkiem a pępkiem Wzdłuż linii środkowej, najczęściej nad pępkiem i wokół niego W pępku lub tuż przy jego brzegu
Jak wygląda Odgraniczony guzek, widoczny przy kaszlu i parciu Podłużny wał przy podnoszeniu się z leżenia Uwypuklenie pępka albo guzek w jego obrębie
Ból Często punktowy, wysiłkowy; bywa, że nie ma go wcale Rzadko punktowy; częściej dyskomfort i słabsza stabilizacja tułowia Od braku dolegliwości po ból przy wysiłku
Ryzyko uwięźnięcia Istnieje Nie ma Istnieje
Kto prowadzi leczenie Chirurg; ubytek zamyka wyłącznie operacja Głównie fizjoterapeuta; zabieg w wybranych przypadkach Chirurg; decyzja o operacji po badaniu

Tabela nie zastąpi badania, bo te stany mogą współistnieć: w rozciągniętej kresie białej zdarza się także przepuklina. Dlatego twardy, bolesny guzek, który przestał się chować, wymaga pilnej oceny również u osoby z wcześniej rozpoznanym rozejściem mięśni.

W różnicowaniu chirurg bierze też pod uwagę zmiany leżące w samej tkance podskórnej. Najczęstszą jest tłuszczak — przesuwalny względem podłoża i niezmieniający się przy kaszlu; więcej we wpisie o tym, jak odróżnić tłuszczaka od kaszaka. Jeżeli guzek leży w samym pępku albo tuż przy nim, w grę wchodzi raczej przepuklina pępkowa lub przepuklina w bliźnie.

Czy przepuklina kresy białej może się wchłonąć i czy pomogą ćwiczenia albo pas?

Nie. U osoby dorosłej ubytek w kresie białej nie zarasta samoistnie, a ćwiczenia ani pas go nie zamkną. Guzek może się okresowo chować — rano bywa niewyczuwalny, wieczorem wraca — ale to tylko zawartość wsuwa się z powrotem przez otwór, który pozostaje na miejscu. Cytowane wyżej opracowanie Medycyny Praktycznej ujmuje to krótko: jedynym skutecznym sposobem leczenia przepuklin brzusznych jest operacja.

Ćwiczenia. Wzmacnianie mięśni brzucha nie zmniejsza otworu w tkance ścięgnistej. Ćwiczenia mocno podnoszące ciśnienie w jamie brzusznej — pełne skłony z leżenia, dźwiganie na wstrzymanym oddechu — mogą nasilać ból i sprzyjać powiększaniu się przepukliny. Nie oznacza to zakazu ruchu: spacery, rower czy pływanie są zwykle dobrze tolerowane. Fizjoterapia ma natomiast realne miejsce w rozejściu mięśni prostych.

Pas przepuklinowy. Nie zamyka ubytku i nie daje gwarancji ochrony przed uwięźnięciem, dlatego nagły ból guzka wymaga pilnej oceny także u osoby noszącej pas. Bywa stosowany doraźnie, na zlecenie lekarza, u osób, u których zabieg trzeba odroczyć.

Jak chirurg rozpoznaje przepuklinę kresy białej i kiedy potrzebne jest USG?

W większości przypadków do rozpoznania wystarcza badanie lekarskie: obejrzenie i zbadanie palcami brzucha w pozycji stojącej i leżącej, w spoczynku oraz przy kaszlu i napięciu mięśni. Badanie można w razie wątpliwości uzupełnić o USG podczas wizyty.

Ultrasonografia przydaje się zwłaszcza wtedy, gdy:

  • pacjent zgłasza punktowy ból w linii środkowej, a guzka nie udaje się wyczuć;
  • grubsza tkanka podskórna utrudnia ocenę palcami;
  • trzeba odróżnić przepuklinę od tłuszczaka albo od rozejścia mięśni prostych;
  • chirurg chce ocenić szerokość wrót, zawartość przepukliny i liczbę ubytków.

Badanie wykonuje się dynamicznie, czyli z prośbą o kaszel lub napięcie brzucha, bo wtedy łatwiej uwidocznić przemieszczanie się tkanki przez otwór w kresie. W opisie pojawiają się zwykle sformułowania: „ubytek w kresie białej”, „szerokość wrót” w milimetrach oraz określenie zawartości, na przykład „tkanka tłuszczowa przedotrzewnowa”. Przy podejrzeniu rozejścia mięśni USG pozwala zmierzyć odstęp między nimi.

Prawidłowy wynik USG wykonanego w spoczynku nie wyklucza małej przepukliny, która wysuwa się tylko przy wysiłku — liczy się zestawienie obrazu z badaniem i objawami. Tomografię komputerową rozważa się przy dużych lub złożonych przepuklinach, a także wtedy, gdy rozpoznanie pozostaje niejasne.

Czy przepuklina kresy białej jest niebezpieczna i jak rozpoznać uwięźnięcie?

Sama przepuklina zwykle nie zagraża życiu i u wielu osób latami pozostaje mała. Niebezpieczne są jej powikłania. Uwięźnięcie oznacza, że zawartości przepukliny nie da się już odprowadzić; zadzierzgnięcie — że dodatkowo odcięty jest dopływ krwi, co jest stanem nagłym. Nowy, bolesny guzek, który przestał się chować, wymaga pilnej oceny. Mechanizm jest taki sam jak w przepuklinie pachwinowej i jej powikłaniach: uciśnięta tkanka obrzęka, a gdy przestaje być ukrwiona, może ulec martwicy.

Jak często obserwowana przepuklina wymaga później operacji? W duńskim badaniu z jednego ośrodka (opublikowanym w 2016 r. w czasopiśmie „Hernia”) obserwację zamiast operacji zastosowano u 43% z 789 dorosłych skierowanych planowo z przepukliną pępkową lub nadbrzusza. W tej wybranej grupie prawdopodobieństwo operacji w ciągu 5 lat oszacowano na 16%, a operacji w trybie pilnym — na 4%. To dane o operacjach u osób, u których chirurg po badaniu uznał obserwację za rozsądną — nie częstość niedokrwienia i nie prognoza dla każdego guzka.

Na szpitalny oddział ratunkowy (SOR) jedź od razu albo dzwoń pod numer 112, jeżeli:

  • guzek nagle stał się twardy, napięty i bardzo bolesny i nie chowa się w leżeniu;
  • skóra nad nim jest zaczerwieniona, sina lub wyraźnie cieplejsza;
  • do bolesnego guzka dołączyły nudności lub wymioty;
  • zatrzymały się gazy i stolec, a brzuch jest coraz bardziej wzdęty;
  • ból brzucha jest silny i nasila się, dołącza gorączka lub wyraźne osłabienie.

Nagły ostry ból brzucha i uporczywe wymioty figurują na liście sytuacji, w których serwis pacjent.gov.pl radzi wezwać pomoc — zob. kiedy wezwać karetkę. Do czasu oceny lekarskiej nie próbuj wciskać guzka na siłę i lepiej nie jedz ani nie pij, bo może być potrzebny pilny zabieg.

Z chirurgiem skontaktuj się jeszcze tego samego dnia, gdy w ciągu ostatnich dni ból wyraźnie się nasilił albo guzek urósł, ale pozostaje miękki, chowa się w leżeniu i nie towarzyszą mu objawy z listy powyżej. Jeżeli porady nie uda się uzyskać tego samego dnia albo dolegliwości narastają — właściwym miejscem jest SOR.

Mały, niebolesny guzek, który od dawna wygląda tak samo, nie jest stanem nagłym, ale wymaga planowej konsultacji.

Kiedy potrzebna jest operacja i na czym polega?

Operację zaleca się przede wszystkim wtedy, gdy przepuklina daje objawy — boli, powiększa się, ogranicza pracę lub aktywność. Świeże uwięźnięcie wymaga pilnej oceny chirurgicznej, a podejrzenie zadzierzgnięcia — leczenia w trybie nagłym. O postępowaniu przy przepuklinie bezobjawowej decyduje chirurg po badaniu.

Tak ujmują to wspólne wytyczne europejskiego i amerykańskiego towarzystwa przepuklinowego z 2020 r. Ich główne zalecenie: objawowe przepukliny naprawiać, a do naprawy używać siatki, czyli wszczepu z tworzywa wzmacniającego ścianę brzucha, bo zmniejsza ona odsetek nawrotów. Większość takich przepuklin można według wytycznych operować z dostępu otwartego, a dostęp laparoskopowy rozważa się przy dużym ubytku albo podwyższonym ryzyku powikłań rany. Autorzy zastrzegają, że badań jest mało i większość zaleceń ma siłę „słabą”.

Nie należy z góry zakładać, że mała przepuklina „nie wymaga operacji”, ani że każdą trzeba operować od razu. Na decyzję wpływają dolegliwości, szerokość wrót, rodzaj pracy, choroby towarzyszące, a u kobiet także plany macierzyńskie.

Sam zabieg polega na odprowadzeniu lub usunięciu zawartości przepukliny i zamknięciu ubytku. W piśmiennictwie zamknięcie samym szwem rozważa się przy najmniejszych ubytkach, poniżej około 1 cm, a przy większych przewagę ma naprawa z siatką; współistniejące rozejście mięśni prostych także przemawia za siatką. Metodę — szew czy siatka, dostęp otwarty czy laparoskopowy — oraz rodzaj znieczulenia dobiera ośrodek zabiegowy.

W naszej praktyce obowiązuje stały podział: diagnostyka i kwalifikacja odbywają się w gabinecie, a leczenie operacyjne — w warunkach szpitalnych. Podczas konsultacji kwalifikacyjnej do zabiegu operacyjnego chirurg potwierdza rozpoznanie, ocenia wskazania i stan ogólny. Przebieg takiej wizyty opisuje wpis o tym, jak wygląda kwalifikacja do zabiegu i jakie badania zabrać.

Redukcja nadmiernej masy ciała, zaprzestanie palenia i wyrównanie chorób przewlekłych przed zabiegiem zmniejszają ryzyko kłopotów z gojeniem. Terminy powrotu do pracy, dźwigania i sportu zależą od metody, wielkości przepukliny i rodzaju pracy — podaje je karta wypisowa i lekarz prowadzący.

Jak przygotować się do konsultacji chirurgicznej?

Wystarczy zabrać dotychczasową dokumentację i zanotować kilka obserwacji; samo badanie powłok brzucha nie wymaga specjalnego przygotowania. Przed wizytą warto ustalić:

  • od kiedy guzek jest wyczuwalny, czy rośnie i czy chowa się w leżeniu;
  • co nasila ból — kaszel, dźwiganie, schylanie, dłuższe stanie;
  • czy w przeszłości były operacje brzucha (jeśli tak, przydadzą się karty informacyjne);
  • jakie leki przyjmujesz na stałe, zwłaszcza wpływające na krzepnięcie krwi;
  • jakie masz plany na najbliższe miesiące: ciąża, praca fizyczna, sport.

Opisy wcześniejszych badań USG lub tomografii zabierz razem z płytą. Chirurg zbiera wywiad, bada brzuch na stojąco i na leżąco, w razie wątpliwości wykonuje USG i omawia, czy rozsądniejsza jest obserwacja, czy kwalifikacja do zabiegu.

Konsultacje prowadzimy w Poznaniu i Wągrowcu, a także nad morzem — do gabinetu chirurgicznego w Kołobrzegu zapisy przyjmowane są pod osobnym numerem: 735 161 431.

Najczęściej zadawane pytania

Jaki kod ICD-10 ma przepuklina kresy białej?

Nie ma osobnego kodu. Przepuklina nadbrzusza mieści się w kategorii K43 — przepuklina brzuszna, co można sprawdzić w przeglądarce klasyfikacji ICD-10 Światowej Organizacji Zdrowia. Postać bez niedrożności i zgorzeli oznacza się kodem K43.9. Podkody postaci powikłanych różnią się między wydaniami klasyfikacji, dlatego zapis w dokumentacji zależy od wersji używanej w danej placówce.

Czy przepuklina kresy białej powoduje wzdęcia?

Wzdęcia nie są jej typowym objawem. Przepuklina daje przede wszystkim miejscowy guzek i ból punktowy. Jeżeli dominują wzdęcia, uczucie pełności lub zmiana rytmu wypróżnień, przyczyny trzeba szukać raczej w przewodzie pokarmowym. Wyjątkiem jest nagłe wzdęcie z zatrzymaniem gazów, wymiotami i bolesnym guzkiem — to wymaga pilnej oceny na SOR.

Czy przepuklina kresy białej u mężczyzn występuje częściej niż u kobiet?

Tak. Według przeglądu piśmiennictwa z 2012 r. przepuklinę nadbrzusza rozpoznaje się u mężczyzn 2–3 razy częściej niż u kobiet, najczęściej między 20. a 50. rokiem życia. Objawy i zasady leczenia są u obu płci takie same.

Na forach piszą, że z przepukliną kresy białej można żyć latami bez operacji. Czy to prawda?

Bywa, że tak — część małych, bezobjawowych przepuklin pozostaje pod obserwacją i nie sprawia kłopotów. Relacje z forów dotyczą jednak pojedynczych osób, a przepukliny różnią się szerokością wrót i zawartością, dlatego o bezpieczeństwie obserwacji decyduje badanie.

Czy z przepukliną kresy białej można ćwiczyć i dźwigać?

Umiarkowany ruch zwykle nie szkodzi, natomiast ciężkie dźwiganie i ćwiczenia z silnym parciem mogą nasilać ból i sprzyjać powiększaniu się przepukliny. Ból w miejscu guzka podczas wysiłku to sygnał, by go przerwać. Zakres aktywności najlepiej ustalić z chirurgiem po badaniu.

Planuję ciążę. Czy przepuklinę kresy białej operować wcześniej?

Wytyczne towarzystw przepuklinowych sugerują, by planową naprawę — jeśli to możliwe — odłożyć do czasu po ostatniej planowanej ciąży, ponieważ kolejna ciąża zwiększa ryzyko nawrotu. Przy przepuklinie odprowadzalnej obserwacja w czasie ciąży jest uznawana za bezpieczną. Decyzję podejmuje się indywidualnie, po badaniu.

Kiedy umówić konsultację w sprawie przepukliny kresy białej?

Jeżeli wyczuwasz guzek w linii środkowej brzucha, masz opis USG z „ubytkiem w kresie białej” albo nie wiesz, czy to przepuklina, czy rozejście mięśni — konsultacja chirurgiczna pozwala to rozstrzygnąć i ustalić dalsze postępowanie. Rejestracja odbywa się wyłącznie telefonicznie.

Wizytę w Poznaniu lub Wągrowcu umówisz pod numerem 783 88 88 68; adresy wszystkich gabinetów znajdziesz na stronie kontakt.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani badania. O rozpoznaniu, wskazaniach do operacji i wyborze metody decyduje lekarz po zbadaniu pacjenta oraz ośrodek wykonujący zabieg. Przy objawach uwięźnięcia przepukliny nie czekaj na wizytę — zgłoś się na szpitalny oddział ratunkowy lub zadzwoń pod numer 112.

Autor

  • dr n. med. Michał Grzeszczak – chirurg ogólny i chirurg naczyniowy

    Specjalista chirurgii ogólnej i naczyniowej, Kierujący Oddziałem Chirurgicznym ZOZ w Wągrowcu. Przyjmuje prywatnie w gabinetach w Poznaniu, Wągrowcu i Kołobrzegu. Specjalizuje się w diagnostyce USG Doppler oraz leczeniu chorób żył i tętnic — od skleroterapii wykonywanej ambulatoryjnie w gabinecie po operacyjne leczenie żylaków w warunkach szpitalnych. Sylwetka lekarza i miejsca przyjęć.

Posted in